Chłopiec przymierza ubranie na swój własny pogrzeb. WSTRZĄSAJĄCE!
Średnia 4 (80%) 8 głosy(ów)

Historia 10-letniego Dereka Madsena z kalifornijskiej stolicy Sacramento (USA) jest bardzo bolesna. Zaczyna się latem 2005 roku, gdy u Dereka lekarze diagnozują neuroblastomę: rzadki nowotwór, który zwykle dotyka dzieci. Walka z rakiem jest niezwykle trudna zarówno dla niego, jak i jego matki Cindy French.
Fotograf Renée C. Byer oferuje im możliwość przedstawiania dalszej podróży przez życie i walki z chorobą w postaci zdjęć. Zgadzają się. W następstwie powstają poruszające fotografie ukazujące jak blisko rozpaczy i radości, smutku i nadziei byli cały czas razem.

Tutaj Cindy i Derek spacerują korytarzem w Centrum Medycznym UC Davis. Czekają na decyzję, czy chłopak kwalifikuje się do przeszczepu szpiku kostnego. W tych napiętych chwilach czekania wciąż oboje cieszą się każdą wspólnie spędzoną chwilą.Dereka1

Tutaj Cindy próbuje uspokoić Dereka po narkozie, który po przebudzeniu płacze i krzyczy z bólu.Dereka2

W chwili odpoczynku Derek otrzymuje delikatny, kojący masaż od matki. Rak zaatakował jego narządy i kości i teraz potrzebuje opieki przez całą dobę. Cindy zrezygnowała ze swojego salonu piękności, by zająć się ukochanym synem. Mówi: „Zrobię wszystko, żeby go uszczęśliwić, zobaczyć, jak się uśmiecha”.Dereka3

Cindy ściska syna po tym, jak dowiedział się, że potrzebuje operacji, by usunąć guz w jamie brzusznej.Dereka4

Ale oprócz chwil cierpienia są też momenty radości i beztroski. Tutaj Derek wygłupia się ze swoim bratem Micą i jego przyjacielem. Są w hotelu w Tahoe po zaproszeniu na spotkanie przez słynnego koszykarza Chrisa Webbera. Cindy zorganizowała wycieczkę i napisała do sportowca. To pierwszy raz, kiedy Derek śpi w prawdziwym hotelu.Dereka5

Derek uwielbia wdrapywać się na różnego rodzaju murki czy ścianki, co sprawia, że jego mama zawsze bardzo się niepokoi. Nienawidzi także szpitali. Dlatego jego matce nie jest łatwo sprowadzić go z góry i pójść z nim z powrotem do budynku, w którym ma być przygotowany do operacji.Dereka6

Cindy z niepokojem patrzy, jak sanitariusze przygotowują chłopca. Może być obecna na sali dopóki syn nie zaśnie, ale oczywiście nie może uczestniczyć w poważnej operacji. Musi zaczekać za drzwiami wraz z tak znanym jej już towarzyszącym uczuciem strachu.Dereka7

Brat Dereka, Micah, jest z nim tak często, jak tylko może, aby go wspierać. Choć widok krzyczącego z bólu brata jest dla niego ogromnie trudny.Dereka8

Tutaj płaczący Derek siedzi w sali w centrum onkologicznym szpitala. Cindy i lekarz William Hall próbują przekonać go do dalszego leczenia w celu zmniejszenia guzów i złagodzenia bólu. Cindy jest zdesperowana: „Derek, umrzesz, jeśli tego nie zrobisz”. Jego odpowiedź: „Nie obchodzi mnie to! Już nie mogę, mamo. Zabierz mnie do domu!”Dereka9

W końcu dochodzi do porozumienia: Derek może ”prowadzić” samochód, oczywiście będąc na kolanach mamy, a w zamian za to zgadza się na leczenie. Zaledwie kilka dni po tym Cindy po raz pierwszy kontaktuje się z pracownikami hospicjum. Dowiaduje się, że Derek nie będzie żył dłużej.Dereka10

Rak szybko się rozprzestrzenia, a guz szaleje w jego głowie.Dereka11

Derek nie ma zbyt wiele czasu i z dnia na dzień słabnie coraz bardziej. Cindy napisała do niego list, w którym pogratulowała mu odwagi. Raz za razem czyta mu ten list w nadziei, że będzie w stanie dalej walczyć.Dereka12

28 kwietnia 2006 r. kobieta wybiera ubrania, w których Derek ma zostać pochowany.Dereka13

Całkowicie wychudzony chłopiec ponownie zbiera wszystkie siły, aby zrobić kilka kroków. Jego żołądek jest tak rozdęty przez guz, że jego spodnie już na niego nie pasują. Kolejny guz w głowie wpływa na jego wzrok i równowagę.Dereka14

Derek z miłością całuje matkę podczas akcji charytatywnej. Jest za słaby, żeby wstać z wózka.Dereka15

Cindy spędza teraz prawie 24 godziny na dobę u boku Dereka. Chłopiec jest u kresu swojej wytrzymałości, tak, jak jego matka: „Byłam tak niesamowicie wyczerpana, ale musiałam być z nim”.Dereka16

10 maja 2006 r. nadszedł czas. Cindy walczy ze łzami, gdy opróżnia cewnik Dereka. Dopiero nieco później pielęgniarka podaje jedenastolatkowi bardzo silne leki, aby mógł umrzeć bez bólu. Cindy wie, że zrobiła wszystko, co mogła, by Derek pomimo strasznej choroby doświadczył w życiu szczęśliwych chwil.Dereka17

W kręgu przyjaciół i rodziny Cindy żegna się ze swoim małym Derekiem. Całuje go po raz ostatni i śpiewa mu jego ulubioną piosenkę. Chłopiec odchodzi 19 maja 2006 roku.Dereka18

Na pogrzebie Cindy idzie z przodu, podczas gdy jej syn i przyjaciele niosą trumnę Dereka. Przy grobie kobieta mówi: „Zawsze będę Cię nosiła w pamięci i sercu.”Dereka19

Cóż za poruszające zdjęcia! Cindy i jej rodzina naprawdę przeszli straszne rzeczy. Jednak mały Derek okazał się bardzo silny. Fotografie te są nie tylko dowodem na to, jak trudno jest towarzyszyć dziecku do końca, ale również pokazują, że mimo wszystkich nieszczęść zawsze mogą być chwile szczęścia.

Zobacz także – 8-latek pisze list do zamordowanej matki. Jego słowa wywołują łzy!


loading...
loading...


Aktualizacja: 3 maja 2019